به گزارش UX Collective، جولیا بیرد، نامان ماندان و استیسی شلدون در مطلبی که ۲ اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شد، روش In/Tension Modeling را برای مواجهه با دیدگاه‌های متعارض در پژوهش UX توضیح داده‌اند. این روش به تیم‌های طراحی کمک می‌کند پیامدهای هر تصمیم را برای گروه‌های مختلف بسنجند و صدای افراد کم‌قدرت‌تر را از فرایند تصمیم‌گیری حذف نکنند.
نویسندگان با طرح پرسشی از اریکا هال، هم‌بنیان‌گذار Mule Design، مسئولیت طراحان در تصمیم‌گیری به نمایندگی از دیگران را بررسی می‌کنند. به باور آنها، همدلی و نیت خیر به‌تنهایی برای جلوگیری از آسیب کافی نیست؛ زیرا راه‌حلی که مشکل یک گروه را برطرف می‌کند، ممکن است برای گروهی دیگر هزینه، مانع یا مسئله تازه‌ای بسازد.
مدل‌سازی تنش چه تغییری در پژوهش UX ایجاد می‌کند؟
در این رویکرد، پژوهشگران ابتدا تنش‌های میان یافته‌ها و روایت‌های کاربران را آشکار می‌کنند، سپس تعارض‌ها را به فرصتی برای یافتن راه‌حل تبدیل می‌کنند و در پایان، امکان‌پذیری گزینه‌ها را از نگاه همه گروه‌های درگیر می‌سنجند. ابزار «دامنه تحمل» نیز مشخص می‌کند یک گزینه برای هر گروه ایدئال، قابل‌قبول یا خارج از محدوده پذیرش است.
هدف این نیست که همه افراد یک گزینه را بهترین انتخاب بدانند. راه‌حل مطلوب باید تا حد امکان دیدگاه‌های متفاوت را در محدوده پذیرش نگه دارد و احتمال مقاومت، کنارگذاشته‌شدن یا ترک محصول را کاهش دهد. مشارکت افرادی با تجربه‌های متنوع نیز می‌تواند سوگیری‌های پنهان تیم پژوهش را نمایان کند.
نمونه خودروهای برقی و برنامه حمایت مالی از کودکان
این روش در پژوهش‌هایی درباره برنامه حمایت مالی از کودکان و نگرش رانندگان به خودروهای برقی به کار رفته است. در پروژه نخست، تجربه پرداخت‌کنندگان، دریافت‌کنندگان و کارکنان در کنار هم قرار گرفت و نتیجه به شکل نمایشگاهی روایی برای کارکنان ارائه شد؛ بدون آنکه یک روایت به‌عنوان برنده انتخاب شود.
در مطالعه خودروها نیز برخی رانندگان، انتخاب خودروی برقی را همسو با ارزش‌های محیط‌زیستی خود می‌دیدند؛ اما برای رانندگانی که درآمدشان به خودرو وابسته بود، زمان شارژ و کاهش توان باتری هنگام یدک‌کشی می‌توانست معیشت خانواده را تهدید کند. این تفاوت نشان می‌دهد قضاوت درباره رفتار کاربران بدون شناخت توانایی، فرصت و انگیزه آنها ممکن است به راه‌حلی ناکارآمد یا آسیب‌زا منجر شود.
برای تیم‌های طراحی محصول و سایت، نتیجه عملی روشن است: داده‌های متعارض نباید با انتخاب سریع یک دیدگاه کنار گذاشته شوند. ثبت صداهای مخالف، سنجش پیامد هر راه‌حل و بازبینی سوگیری تیم می‌تواند تصمیم‌هایی فراگیرتر و پایدارتر شکل دهد.
