UX Collective در مطلبی با عنوان «طراحی برای ایده‌ای پیش از آن‌که وجود داشته باشد»، به موقعیتی می‌پردازد که طراح باید پیش از روشن‌شدن کامل مسئله یا محصول، مسیرهای ممکن را بررسی کند. به گزارش UX Collective، این یادداشت با تصویر صندلی‌های خالی، استعاره‌ها و بخش‌های مفیدی که در قالب فعلی نمی‌گنجند، به این مرحله مبهم از فرایند طراحی نگاه می‌کند.
این مطلب در ۹ اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شده و بیش از آن‌که یک نسخه اجرایی برای طراحی ارائه کند، توجه را به ارزش مشاهده و فکرکردن در زمان نبودِ پاسخ قطعی جلب می‌کند.
وقتی مسئله هنوز تعریف نشده است
در آغاز بسیاری از پروژه‌های طراحی محصول و تجربه کاربری، همه اجزای ایده هم‌زمان حاضر نیستند. ممکن است نیاز کاربر، شکل راه‌حل یا حتی جایگاه یک قابلیت هنوز دقیق نباشد. یادداشت UX Collective این وضعیت را نه صرفاً خلأ، بلکه فضایی برای دیدن نشانه‌هایی می‌داند که شاید در چارچوب اولیه پروژه جا نگیرند.
ارجاع به صندلی‌های خالی، در این روایت، توجه را به غیبت‌ها معطوف می‌کند: کسانی که هنوز در گفت‌وگو حضور ندارند، سناریوهایی که دیده نشده‌اند و پرسش‌هایی که پاسخ روشن ندارند. استعاره‌ها نیز در متن نقش ابزاری برای نزدیک‌شدن به موضوعی دارند که هنوز زبان و شکل نهایی خود را پیدا نکرده است.
بخش‌های مفیدی که فعلاً جا نمی‌گیرند
نکته محوری این یادداشت، اهمیت بخش‌هایی است که مفید به نظر می‌رسند اما با ساختار کنونی ایده سازگار نیستند. کنارگذاشتن شتاب‌زده این عناصر می‌تواند فرصت شناخت مسیرهای دیگر را محدود کند؛ در مقابل، ثبت و بررسی آن‌ها به طراح کمک می‌کند تا با شکل‌گیری ایده، تصمیم آگاهانه‌تری بگیرد.
برای تیم‌های طراحی سایت و محصول، این نگاه می‌تواند یادآور این باشد که پیش از تثبیت ساختار صفحات یا جریان‌های کاربری، ابهام‌های مسئله و ایده‌های ناسازگارِ اولیه نیز ارزش بررسی دارند.
جمع‌بندی: طراحی همیشه از یک مسئله کاملاً تعریف‌شده آغاز نمی‌شود؛ گاهی کار اصلی، دیدن امکان‌هایی است که هنوز جای مشخصی در طرح ندارند.
